De reden is letterlijk chaos, omdat de omstandigheden te heftig en energiek waren om deuterium en waterstof netjes te laten scheiden in de aardlagen.
Ter vergelijking: het is veel gemakkelijker om een puzzel in elkaar te zetten tijdens een rustige treinreis dan terwijl je in een Blue Angels Super Hornet door de stratosfeer scheert .
Dit vindt u misschien ook leuk
Oceaan-eilandbasalten (OIB’s) leveren bewijs voor het uitstromen van aardkernmateriaal, omdat ze gevormd worden door opwelling van nabij de grens tussen de kern en de mantel.
Deze lavastromen komen uit op plekken zoals Baffin Island, gelegen in Nunavut, Canada, en IJsland, gelegen in IJsland.
Een illustratie die het traject van OIB’s en de atomaire signatuur van de kern weergeeft. (Zhang et al., Sci. Adv . , 2026)
Ze lijken ook het lichte waterstof mee te brengen dat zich heeft opgehoopt in de zonne-nevel waaruit ons zonnestelsel is ontstaan, een geochemische tijdcapsule van vóór alles wat we kennen bestond.
Doordat deze waterstof vanuit de kern naar boven ontsnapt, verrijkt het de mantel en verlaagt het de D/H-verhouding daarin.
De verhoudingen van heliumisotopen bieden een andere aanwijzing, aangezien helium-3 een lichter, primordiaal isotoop is afkomstig uit de zonne-nevel, grotendeels dankzij de oerknal , terwijl het zwaardere helium-4 wordt geproduceerd door radioactief verval in de bovenste aardlagen.
Het hogere aandeel helium-3 ten opzichte van helium-4 in de OIB’s levert daardoor verder bewijs dat ook dit element uit de aardkern ontsnapt .
