Wolfraam biedt nog een cruciaal puzzelstukje , aangezien dit zware metaal aanvankelijk in de kern werd opgesloten toen de aardlagen zich tijdens de kristallisatie splitsten in een planetaire ui. Maar nu lift een oeroude, verbannen wolfraamisotoop mee op opstijgende pluimen en volgt zo de kernmaterialen terwijl ze door de ingewanden van de aarde naar boven worden uitgespuwd.
Om het even kort samen te vatten: het bewijsmateriaal van de onderzoekers omvat een drievoudige chemische cocktail uit de diepste, oudste lagen van onze planeet: deze verhoudingen van waterstof, helium en wolfraam geven de sporen weer van onze lekkende kern.
Dit vindt u misschien ook leuk
“Deze bevindingen suggereren dat, zelfs als er ooit oeroude reservoirs in de diepe mantel hebben bestaan, de waterstofisotoopsignaturen in de huidige diepe ondermantel waarschijnlijk geen simpele overblijfselen van vroege differentiatie vertegenwoordigen,” concluderen de onderzoekers.
In plaats daarvan “weerspiegelen ze dynamische veranderingen als gevolg van voortdurende uitwisseling tussen de kern en de mantel gedurende de evolutie van de aarde”, concluderen de onderzoekers .
Het onderzoek is gepubliceerd in Science Advances .
