In de supermarkt liggen ze keurig opgestapeld: kleine zilveren visjes in een blikje. Soms in olie, soms in tomatensaus. En altijd onder dezelfde naam: sardines. Maar wie denkt dat er altijd sardine in een blikje sardine zit, komt bedrogen uit. Soms is het sprot, soms haring. En toch staat er sardine op het etiket. Hoe zit dat? De Keuringsdienst werpt een blik op vis in blik.
De Codex Alimentarius
In de supermarkt lijkt het alsof al die kleine visjes sardientjes zijn. Maar klopt dat eigenlijk wel? In het internationale voedselhandboek – de Codex – staat dat er officieel twaalf verschillende vissen als sardine verkocht mogen worden.
Dit vindt u misschien ook leuk
Deze twaalf vissen vallen grofweg in vier families:
- Sardine (sardina)
- Haring (harengus)
- Ansjovis (engraulis)
- Sprot (sprattus)
Allemaal in een blikje, allemaal onder de noemer ‘sardine’.
De Europese sardine
De Europese sardine – officieel sardina pilchardus – is de klassieke sardine die we hier kennen. Deze glimmende vis komt vooral voor in de Middellandse Zee en bij de Atlantische kust. Jonge pilchards worden vaak gewoon ‘sardine’ genoemd, al is dat eigenlijk dezelfde soort vis, alleen kleiner van stuk.
Maar wie verder kijkt, ziet dat er wereldwijd allerlei andere sardientjes bestaan: de Japanse sardine, de sardinella, of zelfs een klein oorsardientje uit de Atlantische Oceaan.
